Dat alles in Duitsland beter is, is een veel gehoord gezegde, maar is dat ook werkelijk zo en geldt dat ook voor de Chinese restaurants? De redactie van ?De Chinees? besloot de proef op de som te nemen en wendde zich in de persoon van Victor L. en zijn wetenschappelijk medewerker/extern deskundige Michiel ten B. ?gleich über die Grenze? naar Gronau (bij Enschede. Reeds van te voren was per internet vastgesteld dat er zich in Gronau minimaal 2 ?China-Restaurants? moeten bevinden, te weten: ?Mandarin? aan de Gilderhauser Strasse 120 en ?Lotus? aan de Verein Strasse 171. Die laatste zou tevens een hotelaccomodatie moeten bieden, dus dat prikkelde wel heel erg de nieuwsgierigheid: zouden de kamers ook helemaal met Chinese parafernalia gedecoreerd zijn? Helaas bleek bij inspectie dit bedrijf ?Betriebsruhe? te hebben. Of die Ruhe tijdelijk was of misschien zelfs eeuwig, werd niet direct duidelijk, maar voor ons was de keuze nu gemakkelijk en togen we naar ?Mandarin?.

Mandarin oogt van buiten af niet direct als een typische Chinees. De uitbundige uithangborden ontbreken en het gebouw zelf is van het type 'degelijk maar saai', kortom de gebruikelijke na-oorlogse bouwtrant in Duitsland. Vermoedelijk is hier ooit eerst een gewoon restaurant gevestigd geweest en is deze gutbürgerliche Chinese er later ingetrokken met in achtneming van de aanwezige historische stijlkenmerken. Na de auto op de Par King geplaatst te hebben betraden we met kloppend hart (en rammelende maag) de ingang van het restaurant. Onder de bescheiden luifel bewaakten twee Chinese leeuwen de ingang, wat ons meteen een stuk geruster stelde.

De ruime eetzaal van het restaurant verblufte ons direct. Ruim, groot, overzichtelijk en bijzonder smaakvol ingericht met kostbare Chinese antiek en design. De tafels stonden op gepaste afstand van elkaar zodat de eters elkaar niet hoefden te prikken met hun chopsticks. Aan de grote tafel met aluminium schalen en warmhouders in het midden van de zaal te oordelen doet Mandarin ook aan buffet, maar helaas niet op de dag dat wij er waren. (alleen vrijdag en zaterdag). Het aquarium met de Chinese karpers vormde eens gepaste afscheiding voor de publieke eetzaal en het wachthoekje voor de afhalers, want dit fenomeen kent men in Duitsland net zo goed als in Nederland, al ligt het accent vermoedelijk meer andersom: meer eters, minder halers.

Langs het brede venster waren de tafels bezet, dus wij werden door de charmante hostess naar een nicht-raucher Tisch gegen die Wand geleid en zij overhandigde ons de in fraai kunstleder ingebonden menu-kaart.

En die loog er niet om!

Hoewel de Vegetarische Abteil enigszins beperkt was (slechts 3 keuzes, wat voor de hardcore boeddhisten enigszins krap is, maar altijd nog beter dan de keuzemogelijkheden tijdens ons bezoek in Nijmegen: nl. keuzes 0), deed zich wederom het probleem voor welke lekkernijen te kiezen uit de lijst van maar liefst 107 gerechten. Waarbij meteen opvalt dat het keuzemenu van de Duitse Chinees anders is dan de Hollandse: hier geen Indische invloed met Babi Pangang en Satésaus, maar een veel meer op de Duitse keuken afgestemde kaart: veel vlees dus en dan ook nog eens diverse vlezen in 1 gerecht. Daarentegen is er ook een opvallend aandeel aan typische oosterse ingrediënten, zoals Bamboe, Nudeln en diverse Pilzen.

Michiel koos -voor de verandering- als starter nr. 20a: de Mini Loempia's mit Süszer Sosze (5 stück) en Victor nam geheel tegen zijn gewoonte in de Frühlingsrolle. Als aperitief kozen zij beiden een Hefeweizenbier. Een onmiskenbaar voordeel van chinezen bij de oosterburen is dat men hier voor Duitsche bieren kan kiezen i.p.v. inferieur rioolpils als Heineken waartoe de Hollandsche chinezer doorgaans tot veroordeeld is.

Hierboven ziet U onze smaakmakers (tijdspanne tussen bestellen en serveren: slechts 3 minuten) nog onaangeroerd prijken op de schotels. Reken maar dat we het ons hebben laten smaken; mijn loempia was bijzonder gevarieerd gevuld met gehakt, taugé, (di)verse koolsoorten en wortel. De superhete sambal had ik beter achterwege kunnen laten.

Vervolgens het hoofdgerecht, dat al even snel en accuraat aangevoerd werd: Michiel kreeg, zoals besteld, de 'Knusprige Nudeln mit Schweinefleisch, Hühnerfleisch, Garnelen und Gemüse'. Die Nudeln zijn een soort gebakken Chinese Mie, maar dan stugger, dikker en langer dan die wij bij de toko hebben. En het vlees dreef minder in saus dan doorgaans in ons Vaderland.
Victor kreeg 'Knusprige Fisch mit Bambus, Paprika, Champignons und Morcheln (Morieljes, een soort dunne, zwarte paddo?s) - scharf!' geserveerd. Geen kinderachtige porties gepaneerde en gebakken vis (koolvis?), hoewel het knusprige wel weer een beetje er af geweekt werd door de saus waar e.e.a in dreef. Maar, eerlijk is eerlijk, het was voortreffelijk en alles ging óp, waarmee ik niet wil zeggen dat het te weinig was (want in D.-land krijgt men in ALLE restaurants waar voor zijn geld en niet alleen maar, zoals in Nederland, bij De Chinees - want de overige horeca in NL zijn afzetters!), maar waarmee ik maar wil aangeven hoe smakelijk het er allemaal in ging!

Wij namen nog een kopje koffie, betaalden voor dit alles slechts 33,20 euro en vingen vervolgens de lange reis naar huis aan met de broeksknoop losgemaakt.

China Restaurant Mandarin is een goed, degelijk en betrouwbaar gutbürgerlich Chinees Restaurant in Gronau (Westfalen, Gilderhauserstr. 120; geöffnet Di-So 12.00-15.00 en 17.30-23.00). Bij Enschede net over de Grens. Empfehlenswürdig!